Philipp Franz von Walther


Philipp Franz von Walther - königlicher Leibarzt
Philipp Franz von Walther.
Źródło: Wikimedia Commons

Philipp Franz von Walther (ur. 3 stycznia 1782 w Burrweiler (Nadrenia-Palatynat), zm. 29 grudnia 1849 w Monachium) – niemiecki chirurg i okulista.



Genealogia

  • Ojciec: Franz Joseph (1743–1811);
  • Matka: Margarethe (1748–1823);
  • Żona: od 1814 Antoinette von Podewils (1792–1875);
  • Dzieci: 4.

Życiorys

Philipp Franz von Walther rozpoczął studia medyczne w wieku 15 lat na uniwersytecie w Heidelbergu. Studia kontynuował przez 3 lata w Wiedniu u Petera Franka i Georga Josepha Beera. W Landshut doktoryzował się w 1803 roku, po czym w wieku 21 lat pracował jako profesor zwyczajny i chirurg w szpitalu w Bambergu. W Bambergu nawiązał bliższy kontakt z byłym kolegą z Landshut Friedrichem Wilhelmem Josephem von Schellingiem, który wywarł na niego silny wpływ jak również jego pismo Physiologie des Menschen mit durchgängiger Rücksicht auf die vergleichende Physiologie der Tiere (Fizjologia człowieka z uwzględnieniem fizjologii porównawczej zwierząt, 2 tomy, Landshut 1806—1808).

Podróż do Francji uzmysłowiła mu znaczenie diagnostyki i anatomii patologicznej. W 1804 roku został profesorem fizjologii na uniwersytecie w Landshut, a później także profesorem chirurgii. Zyskał wielkie uznanie jako chirurg i okulista. Od 1818 do 1830 roku pracował na uniwersytecie w Bonn, a od 1830 na uniwersytecie w Monachium. W Monachium był jednocześnie lekarzem osobistym króla Ludwika I i pracował do 1836 jako chirurg oraz okulista w szpitalu miejskim.

Walther wywarł istotny wpływ na rozwój niemieckiej chirurgii, a zwłaszcza leczenie chorób oczu. Swoje obserwacje zawarł w wielu pismach m.in. w Systemie chirurgii (System der Chirurgie, 1833) i O stosunku medycyny do chirurgii i dublowaniu się w stanie lekarskim (Ueber das Verhältniß der Medicin zur Chirurgie und die Duplicität im ärztlichen Stande, 1841). Był przeciwnikiem, panującego wówczas, oddzielania chirurgii od medycyny wewnętrznej (interny). Pisał o kamieniach pęcherza moczowego i pierwszym udanym leczeniu wolów tarczycy przez podwiązanie tętnicy tarczowej górnej i dolnej. Poza tym podał pierwsze informacje dotyczące powstawania zaćmy, zapaleniu ciała rzęskowego, rozszczepienia tęczówki i zmętnieniu rogówki.


Dzieła (wybór)

  • Critische Darstellung der Gallschen anatomisch-physiologischen Untersuchungen des Gehirn- und Schädelbaues, 1802.
  • Uiber die therapeutische Indication und den Technicismus der galvanischen Operation, 1803.
  • Über die Augenentzündung, ihr Wesen und ihre Formen, 1810.
  • Über die Amputation in den Gelenken, besonders im Schultergelenk und zwischen den Knochen der Fußwurzel der ersten und zweiten Reihe, 1810.
  • Über die Krankheiten der Cristallinse und die Bildung des Staares, 1810.
  • Merkwürdige Heilung eines Eiterauges, 1819.
  • Über das Verhältnis der Medizin zur Chirurgie und die Duplicität im ärztlichen Stande, 1841.
  • Die Lehre vom schwarzen Staar und seiner Heilart, 1841.

Literatura

  • Korn, G., "Walther, Philipp Franz von" w: Allgemeine Deutsche Biographie 41 (1896), s. 121-122; URL: https://www.deutsche-biographie.de/pnd117132284.html#adbcontent.