Hermann Agathon Niemeyer

Hermann Agathon Niemeyer (ur. 5 stycznia 1802 w Halle; zm. 6 grudnia 1851 w Halle) – niemiecki teolog ewangelicki i dyrektor Franckesche Stiftungen.

 Hermann Agathon Niemeyer
Pomnik na grobie Hermanna Agathona Niemeyera.
Źródło: Wikimedia Commons

Genealogia

  • Ojciec: August Hermann Niemeyer (1754–1828), teolog, pedagog, librecista, poeta, autor pieśni kościelnych;
  • Matka: Agnes Wilhelmine von Köpken (ur. 15.2.1769), córka radcy dworu w Magdeburgu Friedricha von Köpkena;
  • Rodzeństwo: m.in. brat Max;
  • Żona: z domu Pernice, pochodząca z rodziny prawniczej.

Biografia

Hermann Agathon Niemeyer, syn Augusta Hermanna Niemeyera i Agnes Wilhelmine von Köpken, zdał w 1819 maturę, po czym rozpoczął studia teologiczne i filologiczne w Halle. 26 lipca 1823 uzyskał stopień doktora filozofii, a dwa lata później habilitował się na wydziale teologicznym pracą „de Isidori Pelusiotae vita, scriptis et doctrina“. W lecie 1826 prowadził pierwsze wykłady, które dotyczyły zasadniczo pism nowotestamentowych, apologetyki oraz chrześcijańskiej starożytności. W 1826 został profesorem nadzwyczajnym teologii w Jenie.

W 1829 wrócił jako profesor i zastępca dyrektora do Franckesche Stiftungen w Halle. W tym czasie dochody, które tej placówce przynosiły księgarnia i apteka spadały coraz bardziej. Wkrótce 27-letni zastępca dyrektora przejął wszystkie obowiązki chorego dyrektora Jacobsa. W listopadzie 1830 został mianowany na dyrektora placówki. Jako dyrektor zreorganizował szkołę łacińską, sam zajął się Pedagogium, szkołą będącą czymś pośrednim między szkołą łacińską (podstawową) a wyższą. Założył także szkołę realną, wyższą szkołę dla dziewcząt, placówkę przygotującą przyszłych nauczycieli szkół powszechnych.

Od 1844 był członkiem redakcji Allgemeine Literatur-Zeitung. W 1848 należał do Pruskiego Zgromadzenia Narodowego.

Z powodów zdrowotnych zrezygnował 9 listopada 1851 z wszystkich zajmowanych stanowisk. Niemeyer zmarł 6 grudnia 1851. Jego grób znajduje się na cmentarzu Stadtgottesacker w Halle an der Saale.

Literatura

Autor: Roman Penkała