Richard Beer-Hofmann


Richard Beer-Hofmann (ur. 11 lipca 1866 w Wiedniu; zm. 26 września 1945 w Nowym Jorku) – austriacki powieściopisarz, dramaturg i liryk, którego twórczość zaliczana jest do nurtu secesji. (wyznanie mojżeszowe)

Hugo von Hofmannsthal, Richard Beer-Hofmann, Arthur Schnitzler und Hermann Bahr (1895) OeNB 3778967
Hugo von Hofmannsthal, Richard Beer-Hofmann, Arthur Schnitzler i Hermann Bahr (1895) .
Źródło: Wikimedia Commons

Genealogia


Ojciec Hermann Beer, prawnik i przemysłowiec z Radiměřa (niem. Rothmühl) na Morawach; matka Rosa Steckerl z Borka Fałęckiego; – ożenił się 14 maja 1898 w Wiedniu z Pauliną Anną Lissy (ur. 1879); dzieci syn i 2 córki.

Życiorys


Po wczesnej śmierci matki Richard Beer-Hofmann wychowywał się w Brnie i Wiedniu, w domu wujka Aloisa Hofmanna, przez którego został adoptowany 14 marca 1884 roku. W Wiedniu ukończył gimnazjum akademickie i od 1880 r. studiował prawo na tamtejszym uniwersytecie. W 1890 r. uzyskał stopień doktora prawa. W tym samym roku poznał Hugo von Hofmannsthala (1874–1929), Hermanna Bahra (1863–1934) i Arthura Schnitzlera (1862–1931), z którymi połączyła go wieloletnia przyjaźń. Po krótkiej działalności jako reżyser w Berlinie postanowił zostać wolnym pisarzem, co umożliwiła mu dobra sytuacja finansowa.

Zbiór nowel Novellen (1893), powieść Der Tod Georgs (Śmierć Jerzego, 1900) są nacechowane psychologizmem dekadentyzmu i pod silnym wpływem psychoanalizy. W 1904 r. sukces odniosła jego wierszowana tragedia Der Graf von Charolais (Hrabia Charolais), za którą otrzymał w 1905 roku nagrodę Volks-Schillerpreis. Z symbolizmu wyniknął jego zwrot ku mistyce religijnej judaizmu. Tematowi temu poświęcił wiersz Schlaflied für Mirjam (Kołysanka dla Miriam, 1897) i niedokończony cykl dramatów Die Historie von König David (Historia króla Dawida).

Po I wojnie światowej i panującej inflacji Richard Beer-Hofmann został zmuszony do podjęcia pracy i od 1920 do 1932 r. współpracował jako reżyser z Maxem Reinhardtem (1873–1943). Po aneksji Austrii przez Niemcy był prześladowany z powodu żydowskiego pochodzenia i 19 sierpnia 1939 udał się na emigrację, najpierw do Szwajcarii (Zurychu), a potem do Nowego Jorku. W 1945 r. otrzymał amerykańskie obywatelstwo. W okresie emigracji ukazał się tomik wierszy Verse (1941) i fragmenty autobiografii Paula (1944).

Dzieła (wybór)


  • Novellen, 1893.
  • Schlaflied für Mirjam (wiersz), 1897.
  • Der Tod Georgs (powieść), 1900.
  • Der Graf von Charolais. Ein Trauerspiel, 1904.
  • Gedenkrede auf Wolfgang Amadé Mozart, 1906.
  • Jaákobs Traum. Ein Vorspiel, 1918
  • Die Historie von König David : ein Zyklus, 1920–1933.
    • Jaákobs Traum, 1920.
    • Der junge David. Sieben Bilder, 1933.
  • Vorspiel auf dem Theater zu König David, 1936.
  • Verse, 1941.
  • Paula. Ein Fragment, 1949.

Literatura


  • Stefan Scherer: Richard Beer-Hofmann und die Wiener Moderne. Max Niemeyer, Tübingen 1993.
  • Fritz Martini: „Beer-Hofmann, Richard” w Neue Deutsche Biographie (NDB). Tom 1, Duncker & Humblot, Berlin 1953, s. 737 (online).
  • „Beer-Hofmann Richard” w Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Tom 1, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1957, s. 64 (PDF.

Linki



Licencja Creative Commons
Ten artykuł jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne-Na tych samych warunkach 4.0 Międzynarodowe.