Edgar Bauer

Edgar Bauer (pseudonimy: Martin von Geismar i Radge; ur. 7 października 1820 w Charlottenburgu; zm. 18 sierpnia 1886 w Hanowerze) – niemiecki pisarz polityczny i filozoficzny uważany za prekursora anarchizmu niemieckiego. (wyznanie ewangelickie)

Genealogia

  • Ojciec : Friedrich Wilhelm Bauer, malarz;
  • Matka : Caroline Wilhelmine, córka Carla Friedricha Reichardta, książęcego adwokata dworskiego w Altenburgu;
  • Brat : Bruno (1809–1882), teolog ewangelicki, filozof i historyk;
  • Ożenił się : w 1851 z Albertine Michaelis (ur. 1819);
  • Dzieci : 5.

Życiorys i twórczość

Edgar Bauer był młodszym bratem Bruno Bauera, najwybitniejszego obok Ludwiga Feuerbacha (1804–1872) reprezentanta młodych hegelianów. Początkowo studiował na uniwersytecie w Berlinie teologię, a potem prawo. Studia przerwał w 1842 roku i rozwinął obszerną działalność publicystyczną m.in. jako współpracownik „Rheinische Zeitung”. Z powodu opublikowanej książki Konflikt krytyki z Kościołem i państwem (Der Streit der Kritik mit Kirche und Staat) został w 1843 roku skazany na cztery lata więzienia w Magdeburgu. Po zwolnieniu udzielał się w Berlinie w walkach podczas rewolucji marcowej w 1848 roku.

Początkiem 1849 wyjechał do Hamburga. Potem mieszkał pod fałszywym nazwiskiem w Altonie i pracował od 1851 roku jako redaktor dla gazety „Altonaer Zeitung”, która w I wojnie o Szlezwik opowiadała się po stronie duńskiej. Ścigany przez pruską policję uciekł przez Kopenhagę do Londynu, gdzie spotkał Karola Marksa, którego znał już z Berlina. W Londynie Bauer był informatorem duńskiej administracji i między listopadem 1852 a majem 1861 roku napisał ponad 100 informacji o aktywności politycznej emigrantów. We wrześniu 1856 roku zdystansował się od ruchu rewolucyjnego. Dzięki ogłoszonej w 1861 roku amnestii mógł wrócić do Niemiec. Początkowo jako redaktor żył w Berlinie. Od 1870 do marca 1872 roku wydawał w Altonie konserwatywne czasopismo „Kirchliche Blätter”, które walczyło o chrześcijańską wolność i prawo. Kolejne lata spędził w Hanowerze, gdzie pracował na rzecz protestanckich zwolenników partii niemiecko-hanowerskiej „Welfen”.

W 1884 roku Edgar Bauer doznał udaru mózgu, w wyniku którego został sparaliżowany. Zmarł 18 sierpnia 1886 roku na zawał serca.

Dzieła (wybór)

  • Bruno Bauer i jego przeciwnicy (Bruno Bauer und seine Gegner. Jonas, Berlin 1842.
  • Konflikt krytyki z Kościołem i państwem (Der Streit der Kritik mit Kirche und Staat). Egbert Bauer, Charlottenburg 1843
  • Instrukcja cenzury z 31 stycznia 1843 (Die Censur-Instruction vom 31. Januar 1843). Otto Wigand, Leipzig 1843.
  • Osobliwości historii współczesności (Denkwürdigkeiten zur Geschichte der neuern Zeit), 12 zeszytów; 1843–1844 (z braten Bruno Bauerem).
  • Historia ruchów konstytucyjnych w południowych Niemczech w latach 1831–34 (Die Geschichte der konstitutionellen Bewegungen im südlichen Deutschland während der Jahre 1831–34), 3 tomy. Egbert Bauer, Charlottenburg 1845.
  • O małżeństwie. Małżeństwo w sensie luteranizmu. (Ueber die Ehe. Die Ehe im Sinn des Luthertums). Otto Wigang, Leipzig 1847.
  • Angielska wolność (Englische Freiheit). Otto Wigang Leipzig 1857.
  • Prawda o Międzynarodówce (Die Wahrheit über die Internationale). Bauer, Altona 1872.
  • Związek masoński i światło. Budulece do historii loży i sagi religijnej (Der Freimaurerbund und das Licht. Bausteine zur Geschichte der Loge und der religiösen Sage). Bauer, Hannover 1877.
  • Kapitał i władza kapitału. Zasady i fakty do zrozumienia kwestii społecznej (Das Capital und die Capitalmacht. Grundsätze und Thatsachen zum Verständnis der socialen Frage). E. Grimm, Hannover 1884.
  • Wydawca Erik Gamby Edgar Bauer. Raporty konfidencyjne o emigrantach europejskich w Londynie 1852–1861 (Edgar Bauer. Konfidentenberichte über die europäische Emigration in London 1852 – 1861). Tekst opracowany prze Margret Dietzen i Elisabeth Neu. Trier 1989.

Linki