Karl Ferdinand Sohn


Karl Ferdinand Sohn Autoportret w wieku 16 lat - Anno 1821
Autoportret w wieku 16 lat, 1821.
Źródło: Wikimedia Commons

Karl (Carl) Ferdinand Sohn (ur. 10 grudnia 1805 w Berlinie; zm. 25 listopada 1867 w Kolonii) – niemiecki malarz, od 1838 profesor w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie i przedstawiciel szkoły düsseldorfskiej.


Genealogia

  • Ojciec : Johann Samuel z Prenzlau w Uckermark.
  • Matka : Louise z domu Gendrich z Prenzlau w Uckermark.

Życiorys

Carl Ferdinand Sohn - Torquato Tasso i dwie Leonory, 1838/39 - Google Art Project
Torquato Tasso i dwie Leonory, 1838/39.
Źródło: Wikimedia Commons

Karl Ferdinand Sohn rozpoczął w 1823 studia u Friedricha Wilhelma von Schadowa (1788–1862) w Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. W 1826 razem z Juliusem Hübnerem (1806–1882), Carlem Friedrichem Lessingiem (1808–1880), Eduardem Bendemannem (1811–1889), Theodorem Hildebrandtem (1804–1874) i innymi uczniami, podążył za swoim nauczycielem do Düsseldorfu, gdzie stworzyli malarską szkołę düsseldorfską. Już jego pierwszy wykonany w Düsseldorfie w 1828 obraz Rinaldo und Armida zyskał uznanie podczas wystawy Zrzeszenia Artystów Nadrenii i Westfalii w 1829. Podczas wystawy w Berlinie w 1830 pozytywnie został oceniony przez krytyków jego kolejny obraz Rabunek Hylasa (Der Raub des Hylas).

Emilie Auguste geb. von Mülmann Gemälde vom Gatten Carl Ferdinand Sohn (1867)
Emilie Auguste, 1867.
Źródło: Wikimedia Commons

Karl Ferdinand Sohn odbył podróż do Holandii i Belgii, gdzie studiował dzieła starych mistrzów. Razem z Bendemannem, Hildebrandtem i Hübnerem wyjechał w 1830 do Rzymu, gdzie pozostał do 1831. Pobyt we Włoszech dostarczył mu tematów do kolejnych prac m.in. do obrazu o tematyce mitologicznej Kąpiel Diany (Das Bad der Diana, 1833), który wykonał dla króla prus Fryderyka Wilhelma III (1770–1840). Inspiracją dla niego była też literatura, czego przykładem są Dwie Leonory ( Die beiden Leonoren, 1834) oraz Tasso i dwie Leonory (Tasso und die beiden Leonoren, 1838) do sztuki Torquato Tasso Johanna Wolfganga von Goethego (1749–1832), jak również Wyrok Parysa (Das Urteil des Paris, 1836) i Romeo i Julia (1836) do sztuki Romeo i Julia Williama Szekspira (1564–1616). W następnych latach namalował obrazy Donna Diana (1839), Siostry (Die Schwester, 1840), Vanitas (1844), Diana w kąpieli i jej nimfy (Diana im Bade und ihre Nymphen, lata 50-te), Lorelei (1853). Liczba jego obrazów historycznych nie jest duża i sięga tylko do 1853 roku, ponieważ w tym czasie malował także portrety i zajmował się działalnością pedagogiczną. Po 1853 malował tylko portrety, a najwyższy poziom artystyczny osiągnął w portretach kobiet. Wymienić tutaj można portrety m.in. królowej Portugalii Stephanie von Hohenzollern-Sigmaringen, Sophie Eugenie Freifrau von Mumm (1844), księżnej Adelheid Marie von Anhalt-Dessau, księżnej von Croy, Charlotte von Reutern, Mathilde Wesendonck (1828–1902) i Clary Schumann (1819–1896).

Rinaldo i Armida, Karl Ferdinand Sohn 1828
Rinaldo i Armada, 1828.
Źródło: Wikimedia Commons

Prawie wszyscy artyści szkoły düsseldorfskiej byli przez krótszy lub dłuższy czas jego uczniami. Poza nauką w klasie mistrzowskiej w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie, gdzie uczył od 1832, a od 1838 był tam profesorem zwyczajnym malarstwa, kształcił ich w prywatnym atelier.

Karl Ferdinand Sohn zmarł na udar mózgu 25 listopadzie 1867 w Kolonii w domu przyjaciela Ferdinanda von Hillera (1811–1885).


Obrazy (wybór)

 Karl Ferdinand Sohn Mathilde Wesendonck, 1850
Mathilde Wesendonck, 1850.
Źródło: Wikimedia Commons
  • Rinaldo i Armida, 1828.
  • Rabunek Hylasa (Der Raub des Hylas), 1830.
  • Lutnistka (Lautenspielerin), 1832.
  • Kąpiel Diany (Das Bad der Diana), 1833.
  • Dwie Leonory (Die beiden Leonoren), 1834.
  • Wyrok Parysa (Das Urteil des Paris), 1836.
  • Romeo i Julia, 1836.
  • Torquato Tasso i dwie Leonory (Tasso und die beiden Leonoren), 1838/39.
  • Donna Diana, 1839/40.
  • Siostry (Die Schwester), 1840.
  • Vanitas, 1844.
  • Lorelei, 1853.

Literatura

  • Max Georg Zimmermann: Sohn, Carl w Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 34, Duncker & Humblot, Leipzig 1892, s. 544–546.

Linki


1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)