Karl Rammelsberg


Karl (Carl) Friedrich August Rammelsberg (ur. 1 kwietnia 1813 w Berlinie; zm. 28 grudnia 1899 w Berlinie-Lichterfelde) – niemiecki chemik.

Genealogia


Życiorys


Po nauce aptekarstwa Karl Rammelsberg studiował w latach 1833–1837 na uniwersytecie w Berlinie chemię u Eilharda Mitscherlicha (1794–1863) i Heinricha Rose (1795–1864) oraz mineralogię u Christiana Samuela Weissa (1780–1856) i Gustava Rose (1798–1873). W 1837 na uniwersytecie w Berlinie doktoryzował się pracą na temat związków cyjanu, a w 1841 r. habilitował się. Swoją karierę akademicką związał z macierzystą uczelnią, gdzie w 1841 r. został Privatdozentem, w 1845 r. profesorem nadzwyczajnym, a w 1874 r. profesorem zwyczajnym chemii. Poza tym uczył w latach 1850–83 w Królewskim Instytucie Rzemiosła. Od 1883 r. był dyrektorem uniwersyteckiego Laboratorium Chemii Nieorganicznej. W 1891 r. przeszedł na emeryturę.

Pod wpływem zaprzyjaźnionych z nim braci Rose i ich nauczyciela Jönsa Jacoba Berzeliusa (1779–1848) zwrócił się ku chemii minerałów. Studiowanie właściwości chemicznych i fizycznych oraz form kryształów traktował jako wspólne zadanie chemii i mineralogii. Więcej niż połowa z ponad 400 jego publikacji dotyczyła badań minerałów. Oprócz tego napisał prace z zakresu chemii nieorganicznej np. o halogenach i związkach rtęci. Poza tym badał skład meteorytów i poprawił różne ilościowe metody analityczne.

Karl Rammelsberg przetłumaczył z języka włoskiego, francuskiego i szwedzkiego publikacje naukowe i rozpropagował m.in. francuską chemię minerałów w Niemczech. W Berlinie utworzył, na wzór Justusa Liebiga (1803–1873), pierwsze pruskie laboratorium dydaktyczne. Poza tym napisał podręczniki o stechiometrii, analizie jakościowej i ilościowej i krystalografii dla chemików, jak również Podręcznik chemii krystalograficzno-fizycznej, Podręcznik chemii minerałów i Zarys chemii nieorganicznej.

Karl Rammelsberg był członkiem Pruskiej (od 1855), Bawarskiej (od 1859) Akademii Nauk, Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina (od 1862), American Academy of Arts and Sciences (od 1872) i National Academy of Sciences (od 1893).

Jego uczniem był August Toepler (1836–1912).

Dzieła (wybór)


  • Handwörterbuch des chemischen Teils der Mineralogie, Berlin 1841, 5 suplementów 1843–53, w 1860 wydana jako Handbuch der Mineralchemie.
  • Lehrbuch der Stöchiometrie und der allgemeinen theoretischen Chemie, Berlin 1842.
  • Lehrbuch der chemischen Metallurgie, 1850.
  • Lehrbuch der Krystallkunde oder Anfangsgründe der Krystallographie, Krystallophysik und Krystallochemie. Ein Leitfaden beim Studium der Chemie und Mineralogie, 1852.
  • Handbuch der kristallographischen Chemie, 1855.
  • Handbuch der kristallographisch-physikalischen Chemie, 2 tomy, Lipska 1881–82.
  • Grundriß der Chemie, 5 wyd., Berlin 1881.
  • Anfangsgründe der quantitativen mineralogischen und metallurgisch-analytischen Chemie, 1845.
  • Elemente der Kristallographie, 1883.

Literatura


Linki



1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)