Jakob Philipp Hackert


Jakob Philipp Hackert by Augusto Nicodemo 1797
Jacob Philipp Hackert, autor Augusto Nicodemo, 1797.
Źródło: Wikimedia Commons

Jacob Philipp Hackert (ur. 15 września 1737 w Prenzlau; zm. 28 kwietnia 1807 w San Piero di Careggio pod Florencją) – niemiecki malarz pejzażysta w dobie niemieckiego klasycyzmu w malarstwie. (wyznanie ewangelickie)

Genealogia


Ojciec Philipp (1712–68), malarz portrecista w Prenzlau, pruski malarz nadworny, syn Petera (1667–1730, malarz w Królewcu, od ok. 1708 w Berlinie) i Anny Sophie Elisabeth Wentzelin; matka Margarethe Cunigunde (1720–po 1768), córka księgarza Johanna Meistera i Euphemii Agnesy Willich; rodzeństwo Johann Gottlieb (1744–1804 [?], malarz), Wilhelm (1748–80, malarz historyczny i portrecista działający w Rzymie i jako nauczyciel rysunku w Akademii w Sankt Petersburgu), Karl Ludwig (1751–1816, malarz), Georg Abraham (1755–1805, sztycharz i wydawca); – kawaler.

Życiorys


Jacob Philipp Hackert 001
Widok na zatokę Baja, 1785.
Źródło: Wikimedia Commons

Jakob Philipp Hackert uczył się malarstwa u ojca i wujka Johanna Gottlieba (1713–73). Od 1758 r. uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie, gdzie był uczniem m.in. Johanna Gottlieba Glume (1711–1778). W 1761 r. zwrócił na siebie uwagę dwoma wedutami. W 1762 r. pracował u barona Adolfa Friedricha von Olthoffa (1718–1793) w Stralsundzie i na wyspie Rugii, którą odkrył dla malarstwa. Potem ze swoim mecenasem udał się do Sztokholmu. W latach 1765-1768 przebywał w Paryżu. Tam poznał francuskiego pejzażystę i marynistę Claude'a Joseph'a Vernet'a (1714-1789) i rytownika Johanna Georga Wille (1715-1808), który mu towarzyszył i wspierał go.
W 1768 osiadł w Rzym. Tam w 1771 r. za pośrednictwem hrabiego Orłowa otrzymał zlecenie od carycy Katarzyny na wykonanie sześciu obrazów przedstawiających zwycięstwo rosyjskie nad Turkami w bitwie pod Czesmą. W 1786 r. król Neapolu Ferdynand I (1751–1825) mianował go swoim malarzem nadwornym. W jego mieszkaniu w Palazzo Francavilla odwiedził go 14 marca 1787 r. podróżujący z Wilhelmem Tischbeinem (1751–1829) Johann Wolfgang von Goethe (1749–1832).
Hackert, pomimo wiary protestanckiej i pruskiej postawy, był ściśle związany z tamtejszym dworskim towarzystwem; dawał lekcje rysunku księżniczkom, towarzyszył królowi w polowaniach i był zaufanym króla i królowej we wszystkich kwestiach artystycznych; oceniał projekty architektoniczne i opracowywał ozdabianie gmachów królewskich w Casercie. Próbował także odnowić antyczne malowidła enkaustyczne (technika wykorzystująca wosk pszczeli). Hackert malował porty morskie, sceny z polowań, pejzaże okolic Neapolu, wykonywał dekoracje w Casercie i pałacu San Leucio. W czasie rewolucji francuskiej jego działalność została ograniczona; powstanie niskich klas społecznych Neapolu (Lazzaroni) w 1799 spowodowało jego wypędzenie z miasta. Hackert zamieszkał w San Piero di Careggio, koło Florencji, gdzie zmarł 28 kwietnia 1807 roku.
Spuściznę pisarską zapisał Goethemu, który na podstawie jego pism opracował Biographische Skizze (1811, Szkice biograficzne).

Dzieła (wybór)


Jacob Philipp Hackert 002
Wielkie wodospady w Tivoli, 1783.
Źródło: Wikimedia Commons
  • Klęska floty tureckiej w bitwie pod Czesmą. 1771.
  • Pejzaż włoski, 1778.
  • Pejzaż z ruinami świątyni na Sycylii, 1778.
  • Wybrzeże, 1780.
  • Wielkie wodospady w Tivoli, 1783.
  • Jesień: winobranie koło Sorrento, 1784.
  • Widok na zatokę Baja, 1785.

Literatura


  • Johann Wolfgang von Goethe: Philipp Hackert. Biographische Skizze. w Goethe, Johann Wolfgang von: Kunsttheoretische Schriften und Übersetzungen. Schriften zur Bildenden Kunst, Bd. 19, Berlin 1973, s. 523–721.
  • Joseph Eduard Wessely: Hackert, Philipp Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 10, Duncker & Humblot, Leipzig 1879, s. 295.
  • Wolfgang Freiherr von Löhneysen: Hackert, Jakob Philipp w Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 7, Duncker & Humblot, Berlin 1966, ISBN 3-428-00188-5, s. 410.

Linki



1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)