Hans Bronsart von Schellendorf


Hans Bronsart von Schellendorff
Źródło: Wikimedia Commons

Hans August Alexander Bronsart von Schellendorf (ur. 11 lutego 1830 w Berlinie; zm. 3 litopada 1913 w Monachium) – niemiecki kompozytor i pianista. (wyznanie ewangelickie)



Genealogia

  • Ojciec: Heinrich (1803–74), pruski generał, od 1864 dyrektor Militär-Ökonomie-Departement, od 1866 generalny intendent armii; syn pruskiego oficera Ewalda Christopha i Christine Schwiderowius córki pastora;
  • Matka: Antoinette (1810–73), córka kupca Daniela Louisa Drège w Kassel i Marianne Christine Diederich z Beverungen;
  • Ożenił się: w Królewcu w 1861 z pianistką Ingeborg Starck (1840–1913);

Życiorys

Hans Bronsart von Schellendorf studiował w latach 1849–52 na uniwersytecie w Berlinie i jednocześnie uczył się teorii muzyki u Siegfrieda Dehna (1799–1858). Od 1853 do 1856 roku kontynuował naukę w Weimarze u Ferenca Liszta (1811–1886). W tym czasie poznał Richarda Wagnera (1813–1883), Hectora Berlioza (1803–1869), Hansa von Bülowa (1830–1894), Felixa Draeseke (1835–1913)  i Johannesa Brahmsa (1833–1897). Liszt zadedykował Bronsartowi Koncert fortepianowy nr 2 A-dur, który Bronsart wykonał 7 stycznia 1857 r. pod kierownictwem kompozytora. W następnych latach trasy koncertowe zaprowadziły go do Paryża i Sankt Petersburga. W latach 1860–62 był dyrygentem lipskiej orkiestry Towarzystwa Muzycznego Euterpe, a w 1865 r. jako następca Hansa von Bülowa przejął kierownictwo Berlińskiego Towarzystwa Przyjaciół Muzyki (Berliner Gesellschaft der Musikfreunde). Dwa lata później został dyrektorem Teatru Królewskiego w Hanowerze. W 1887 r. mianowano Bronsarta generalnym intendentem Teatru Dworskiego w Weimarze, gdzie pracował, aż do przejścia na emeryturę w 1895.

Ostatnie lata życia spędził w Rottach-Egern, Pertisau i Monachium. Jako członek Powszechnego Stowarzyszenia Muzyki Niemieckiej (Allgemeiner deutscher Musikverein), którego był przewodniczącym od 1888 do 1898 r., opowiadał się za kompromisem między „nową szkołą niemiecką” i przedstawicielami kierunku konserwatywnego.


Dzieła

Lista kompozycji Hansa Bronsarta von Schellendorfa nie jest duża. Kilka z nich m.in. dwie symfonie (nr 1 W Alpach, z chórem; nr 2 Siły losu) uważa się za zaginione. Oprócz czterech oper Göttin zu Sais (Bogini z Sais, 1877), Jery und Bätely (według Goethego, 1877), Hjarne (1891), Sühne (Pokuta, 1909) napisał, kantatę Noc Bożego Narodzenia , muzykę kameralną, jak również kompozycje solowe na fortepian np. Fantazję wiosenną op. 6. Dzisiaj jego najbardziej znanymi kompozycjami są Trio fortepianowe g-moll (op. 1, 1856) i Koncert fortepianowy fis-moll (op. 10, 1873), który wykonywał też jako pianista Hans von Bülow.

Pod względem stylu kompozycje Bronsarta nie można jednoznacznie zaliczyć do „nowej szkoły niemieckiej”, lecz stanowią one połączenie różnych prądów muzycznych połowy XIX wieku. Oprócz wpływu Ferenca Liszta i Richarda Wagnera można rozpoznać w nich także oddziaływanie Roberta Schumanna oraz bliskość do wczesnych kompozycji Johannesa Brahmsa.


Literatura


Linki


1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)