Conrad Bursian


Conrad Bursian (ur. 14 listopada 1830 w Mutzschen koło Lipska (Saksonia); zm. 21 września 1883 w Monachium) – niemiecki filolog klasyczny i archeolog. (wyznanie ewangelickie)

Genealogia


  • Ojciec: N.N. (zmarł przed 1847), dzierżawca majątku rycerskiego;
  • Matka: N.N. (zmarła 1851);
  • Ożenił się: z kuzynką, córką pastora wiejskiego;
  • Dzieci: córka Adela poślubiła w 1888 Carla Bezolda (1859–1922).

Życiorys


Conrad Bursian uczęszczał do gimnazjum Thomasschule w Lipsku. Mając 17 lat rozpoczął w 1847 r. studia filologiczne na uniwersytecie w Lipsku. Jego nauczycielem filologii klasycznej był początkowo Gottfried Hermann (1772–1848), a po jego śmierci Moriz Haupt (1808–1874) i Otto Jahn (1813–1869). W zimie 1851/52 kontynuował studia w Berlinie, gdzie słuchał wykładów Augusta Boeckha (1785–1867). Po uzyskaniu tytułu doktora w Lipsku udał się w 1852 r. w podróż, która prowadziła do Belgii, Paryża i Montpellier, wiosną 1853 r. przybył do Włoch i późnym latem na Sycylię, skąd w październiku 1853 r. popłynął do Grecji. W lecie 1854 r. prowadził studia epigraficzne na Akropolu, wiosną 1855 r. odwiedził wyspę Eubeę i inne, po czym wrócił do Lipska.

W 1856 r. habilitował się pismem Quaestionum Euboicarum capita selecta na uniwersytecie w Lipsku, gdzie został Privatdozentem, a w 1858 r. profesorem zwyczajnym i członkiem Sächsische Gesellschaft der Wissenschaften. W 1861 r. przyjął stanowisko profesora nadzwyczajnego filologii i archeologii na uniwersytecie w Tybindze. Trzy lata później przeniósł się do Zurychu, gdzie został profesorem zwyczajnym archeologii klasycznej, w 1869 r. powołano go do Jeny jako profesora archeologii klasycznej i dyrektora Muzeum Archeologicznego i od 1874 r. aż do śmierci pracował w Monachium jako profesor zwyczajny archeologii. Od 1872 r. był członkiem korespondencyjnym Bawarskiej Akademii Nauk w Monachium, a w 1873 r. został jej zwykłym członkiem.

Prowadzone przez Conrada Bursiana wykłady dotyczyły wszystkich gałęzi nauk o antyku: historii literatury i mitologii Greków, geografii starożytnej, epigrafiki, historii filologii, historii sztuki oraz archeologii, którą preferował. Ponadto objaśniał z upodobaniem pisma greckich tragików, Arystofanesa, Demostenesa, Teokryta, a spośród łacińskich Lukrecjusza, Juwenalisa z Akwinum i mistrzów elegii.

Wspólnie z Karlem von Halmem (1809–1882) pisał biografie filologów dla „Allgemeine Deutsche Biographie“.

Dzieła (wybór)


  • Aventicum helvetiorum. Zürich, 1841.
  • Quaestionum Euboicarum capita selecta. Lipsiae : Breitkopf & Härtel, 1856.
  • Archaeologisch-epigraphische Nachlese aus Griechenland. Leipzig : Hirzel, 1860.
  • Geographie von Griechenland. 2 tomy, Leipzig : Teubner, 1862-1872.
  • Emendationes hyginianae. Jenae : Neuenhahn, 1874.
  • Schauspieler und Schauspielerkunst im griechischen Alterthum. Leipzig, 1875.
  • Zur Texteskritik der Astrologie des Hyginus. München, 1876.
  • Geschichte der classischen Philologie in Deutschland von den Anfängen bis zur Gegenwart. 2 tomy, Oldenbourg, 1883.

Literatura


  • August Baumeister: Bursian, Konrad. w: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Tom 47, Duncker & Humblot, Leipzig 1903, s. 401–406.

Linki



1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)